Eğitimin kökü, eğmektir. Önceden belirlenen amaca dönüştürme, tahmin edilebilir kişiyi yetiştirme olarak tanımlayabiliriz eğitimi. Eğitim çocuk için çocuğa rağmen yapılır. İyi eğitim almış kişiler, işçi, memur olurlar.
Education ise ortaya çıkarmak anlamındadır. Kişinin yetenekleri doğrultusunda ilerlemesini sağlamak, mevcut halinden daha büyük bir hale getirmek. Education, neyi ortaya çıkaracağını önemsemez, en iyi ne olabilecekse onu ortaya çıkarmaya çalışır. İyi education almış kimseler, filozof, bilim insanı, sanatçı olurlar.
Ritos: Oyunlarla öğrenme. Yaparak yaşayarak öğrenme.
Mitos: Kulağa hoş gelen hikayelerle öğrenme. Söz oyunları gibi.
Sofos: Kavramlar üzerinden öğretim. Kulağa hoş gelmesine gerek yok.
Ritoslar, çocuklar için; mitoslar gençler için; sofoslar 40 yaş üstü içindir. Eğitim, mitosu önceliyor, mitolojik imgeleri kullanan, güzel konuşan öğrencileri başarılı buluyor. Ritoslar çocuklar için vazgeçilmezdir. Fakat eğitim sistemi sofosa yönelmeli. Öğrenen gençlerin sofosa doğru ilerlemesi gerekir.
Eğitim, egoyu süperegoya yaklaştırırken, idi yok etmek ister. Eğitim bizi toplumsallaştırmaya çalışır.
Education, "idi baskılayarak gelişemezsin, onunla yaşamayı öğrenmelisin." der. Kişiliğin tamamı eğitim sürecine yansımalı.
İD: Canımızın çektiği
EGO: Yaptığımız şey
SÜPEREGO: Elimizin yettiği
İd ile süperego arasındaki ranj ne kadar fazlaysa Maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşisinde o kadar aşağılardadır.
Eğitim, gelene ektir. Education, bağlanarak, bağlantı kurarak ilerler. Networkizm. Diğer bilimlerle bağlantılı ilerler. Bilimsel gelişmeleri takip eder.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder